artik-kendim-yapabilirim-yetistirÖnce kapaktaki kırmızı el arabasına vuruldum! Çünkü bu araba oğlumun yaz boyu en sevdiği oyuncağının aynısıydı. Çınar bu el arabasıyla neler yapmadı ki… Çöp atmaya gittik beraber, benim elimde büyük, onun arabasında küçük çöp poşetiyle. Bahçedeki kurumuş yaprakları topladık, oyuncaklarını taşıdık. Taş doldurduk içine…

İşte bu yüzden “Artık Kendim Yetiştirebilirim” kitabını gördüğümde, Çınar’ın seveceğini düşündüm ve hemen aldım.

Oğlum henüz 21 aylık ve biz beraber kitap okuma deneyiminin çok başındayız. Okuma eylemimiz şimdilik 2-3 dakika sürüyor. Bu süre içinde hikayeyi fazla dinlemeden, resimleri parmağıyla gösterip, onlarca kez “bu, bu, bu” diyor, bitmek bilmez bir merak ve ilk kez görüyormuşcasına bir coşkuyla… Tanıdığı nesneler, hayvanlar, meyveler onu daha çok heyecanlandırıyor. Bu nedenle kitap seçerken, gündelik hayattan örnek verebileceğim, tanıdığı şeyleri içeren kitapları tercih ediyorum. Dolayısıyla bütün yazı, dedesiyle çiçek ekerek, bahçeden biber kopararak geçiren Çınar için bu kitap, güzel bir başlangıç oldu.

Mavibulut Yayınları’ndan çıkan “Artık Kendim Yetiştirebilirim” dört kitaplık bir serinin parçası. Bu ve serinin diğer kitaplarında başrol, kendi becerilerinin farkında olan ve giriştiği işi başarıyla tamamlayan (elbette gerektiğinde bir yetişkinden yardım isteyerek) bir çocuğun… Tamamlıyor çünkü kimse ona “sen daha küçüksün, başaramazsın” demiyor. Tam tersine onun denemesinden, başarmasından ve bunun mutluluğunu yaşamasından haz duyan yetişkinler var.

Bu kitapta kahramanımız tohumlarını bahçeye ekiyor, suluyor ve onların büyümelerine destek oluyor. Ve mutlu son… Bahçedeki mahsulleri toplayıp arkadaşlarıyla paylaşıyor ve ailesiyle afiyetle yiyor. Ama burada önemli olan zaten ektiklerinin olması değil, çocuğun sorumluluk alması, “ben yapabilirim” demesi, kendi becerilerinin farkında olması ve tohumları ekip peşini bırakmaması…

Çocuk kitaplarında veya çizgi filmlerde görmeye alışkın olmadığımız bir nokta var kitapta. Resimlerin birisinde tekerlekli sandalyede oturmuş bir yetişkin görünüyor. Toplumda herkesin, çocuğun kendi ailesinde gördüğü ve çoğunluğu oluşturan bireylerden olmadığını göstermesi ve  birbirinden fiziksel, zihinsel olarak farklı bireylere gündelik hayat resimleri içerisinde gayet sıradan olarak yer verilmesi bence anlamlı.

“Artık Kendim Yetiştirebilirim”, Çınar için şu anda sadece domatesleri, küreği ve kırmızı el arabasını gösterdiği ve “biberleri nasıl koparıyordun” sorusuna “dede” cevabı verdiği bir kitap ama hikayeyi anlamaya başladığında “ben neden beceremeyeyim?” sorusunu kendisine sormasına azıcık bile katkıda bulunacaksa ne mutlu bize!

Okuyan: Çınar (21 ay) Başak (38 yaş)
Yazan: Başak

Artık Kendim Yetiştirebilirim
Yayınevi: Mavibulut / Artık Kendim Yapabilirim Dizisi
Çeviren: Fatih Erdoğan
Resimleyen: Georgie Birkett
Dili: Türkçe (Orijinal dili: İngilizce)
24 sayfa, Ciltsiz